Kambal na Unan

Iyak ako ng iyak kagabi. Sobrang higpit ng yakap ko sa kambal na unan.

Tapos napansin kong, ang nipis nipis na pala nila. ‘Di na sila ‘yung dating malulusog na unan. Ang nipis nipis na. Natatakot ako na masira na sila nang tuluyan. Naalala ko noong unang inabot mo sila sa akin. Binuksan ko mula sa lalagyan.  Ang lambot noong mga unan. Parang piraso ng ulap. Nakakapagpagaan ng loob. Tapos ngayon ang nipis nipis na. Mga tagasalo ng luha. Niyakap ko sila. Sabi ko “wag niyo akong iiwan, ‘wag kayong masisira” Iyak ako ng iyak. Naalala ko noong una mo silang  inabot.  Noon, ang saya saya ko.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s