Ikaw at ang mundo

Iniisip ko kung makikita pa ba kita.

May mga gabing nagpapasalamat ako sa pagod at antok dahil hindi kita naalala. Hindi kita inaalala- kung pauwi ka na rin ba, kung nasaan ka na. Noong gabing ‘yon, noong isang iglap na bumangga ‘yung sinasakyan kong bus, noong sandaling maramdaman ko ‘yung mga bubog mula sa nabasag na salamin, noong unti-unti nang kinakain ng dilim ang paligid, sa gitna ng takot at lungkot- iniisip ko kung, makikita pa kaya kita … at ang mundo.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s